Samo słowo Runa oznacza "tajemnicę", "sekret". Znaki runiczne są najstarszym typem pisma ludów północnej Europy. Najstarsze napisy runiczne pochodzą z III i IV wieku naszej ery. Runy są ściśle powiązane z mitologią Skandynawów i Germanów. Znanych jest kilka systemów pisma runicznego. Najpopularniejszy to futhark starszy, składający się z 24 run oraz jednej pustej runy. Według mitologii nordyckiej są darem boskim. Staroislandzka Edda wspomina o tym, jak bóg Odyn w poszukiwaniu wartości duchowych i źródeł mądrości ofiarował się Yggdrasillowi (Drzewu Życia). Wisiał na nim dziewięć dni, dziewięć nocy, przybity własnym oszczepem, dręczony głodem, bólem, pragnieniem. Kiedy był już na granicy życia i śmierci, ujrzał runy. Wiedzę swą przekazał ludziom. Runy służyły jako znaki ochronne i magiczne. To za ich pomocą można było wejrzeć w przyszłość. Symbole runiczne mają silne właściwości energetyzujące. Przyciągają moc, potrafią m.in. neutralizować niekorzystne pole elektromagnetyczne oraz wpływy cieków wodnych. Runy od wieków służą ludziom swoim działaniem ochronnym.